Melisa pochodzi z Azji Mniejszej i rejonu Morza
Śródziemnego. Jej nazwa pochodzi od greckiego słowa „melitta”, co oznacza
pszczoła. Zgodnie z grecką tradycją Melisa była nimfą, która za swoje
natarczywe zaloty wobec Zeusa, została zamieniona w pszczołę, a po swojej
śmierci przemieniła się w aromatycznie pachnącą
roślinę, która wabiła owady.
Melisa jest wykorzystywana w kuchni,
w medycynie naturalnej oraz w kosmetyce.
Ze względu na zawarty w roślinie
olejek eteryczny melisę dodaje się do sałatek, zup, potraw rybnych i mięsnych.
Należy pamiętać, że gotowanie zmniejsza jej walory smakowe a suszone liście
tracą cytrynowy aromat.
Herbatka z melisy ma działanie
odświeżające, zwłaszcza jeśli połączymy ziele z dziką różą, hibiskusem czy
miętą.
Melisa ma również szerokie
zastosowanie w medycynie naturalnej. Od wieków znana jest z działania
uspokajającego i relaksującego. Pomaga zatem w problemach z zasypianiem i
stanach stresowych (w tym w depresji i w nerwicy). Jej działanie nie wpływa
jednak na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn mechanicznych oraz
nie wchodzi w reakcje z alkoholem.
Samodzielnie
lub w połączeniu z koprem i miętą działa rozkurczowo w stanach niestrawności
oraz wiatropędnie.
Napary
z melisy mają działanie wspomagające trawienie, poprzez zwiększenie wydzielania
soku żołądkowego oraz żółci. Pomagają również w łagodzeniu bólów
menstruacyjnych.
Dowiedziono
również działania przeciwbakteryjnego oraz przeciwwirusowego melisy.
Szczególnie skuteczna jest w walce z wirusem opryszczki.
Działa
wspomagająco przy atakach alergicznych i kaszlu.
Melisa
ma również wpływ na obniżanie temperatury ciała w stanach gorączkowych. W
medycynie ludowej stosowano ją przeciwbólowo i przeciwobrzękowo przy
ukąszeniach owadów.
Melisa ze względu na swoje
odświeżające i oczyszczające właściwości jest również stosowane w kosmetyce
naturalnej. Można ją stosować w formie parówek do oczyszczania skóry (nie powinny
tego jednak robić osoby z tendencją do pękania naczynek krwionośnych). Wywar z
zaparzonego ziela można traktować jako tonik do przecierania twarzy lub w
większych ilościach jako składnik kąpieli relaksujących.
Można
jej również używać do oczyszczania skóry głowy przy problemach łojotokowych i
przy osłabieniu cebulek włosowych.